09-10-07

ff geleden

Het is weeral even geleden dat ik hier nog eens een postje deed, mja verlof gehad en hier vanalles gedaan, welliswaar op mijn eigen tempo maar ik ben op die 14 dagen toch rond gekomen.

Veel is er in de afgelopen weken niet gebeurd. Heb gepoetst, gewassen, gestreken, gekookt, gewandeld en gelezen. En heel veel nagedacht. Na het bezoekje aan de arbeidsgeneesheer was dat wel nodig. Ik heb nog steeds geen beslissing genomen. Ik denk dat ik maar probeer verder te doen zoals ik nu bezig ben, met het enige verschil dat ik het allemaal niet zo ver meer ga laten komen. Meestal voel ik 's morgens al dat er iets mis is, toch blijf ik dan werken tot het echt niet meer gaat, met als gevolg dat ik dus elke keer enkele weken thuis zit. Heb met mijn neuroloog gesproken en hij zei dat het beter was bij de eerste symptomen ook echt naar mijn lichaam te luisteren en geen grenzen te overschrijden. Ik ga dat dus proberen te doen, misschien dat ik er dan na een paar dagen weer bovenop ben ipv van enkele weken. Afwachten maar. Ook moet ik meer regelmaat in mijn leven brengen, dat wil zeggen : proberen om alle dagen op hetzelfde uur te gaan slapen en ook op te staan. Dat zal niet makkelijk zijn want als ik vroege heb sta ik gewoonlijk om 5u15 op en als ik late heb slaap ik uit tot een uur of 9. Als ik vroege heb ga ik meestal wel slapen rond 21u maar als ik late heb gaat dat niet, want ik moet tot 21u werken en dan is het toch al gauw 23u eer ik in mijn bedje lig. Dus daar gaan we een oplossing voor zoeken, of dat gaat lukken ligt natuurlijk aan mijn werkgever, of hij hiervoor een oplossing ziet. Maar ik denk dat dat wel zal lukken, alé ik hoop het toch.

Gisteren had ik de vroege, het was wel druk maar het ging me heel goed af, zou maar erg zijn moest het zo niet zijn na 2 weken verlof. Vandaag dan weer een dagje thuis en morgen de late en dan nog 2 vroeges, dan is het weeral weekend. Zondag gaan we bij mijn zus eten. We hebben nog een verrassing voor mijn papa, namelijk een zweefvlucht. Hij is in mei 75j geworden, maar met het ziek worden van mijn mama en haar overlijden heeft hij zijn verrassing nog steeds niet gekregen, niet dat hij daar mee inzit hoor maar we willen ook nog eens gewoon gezellig samen zijn. Dus na de zweefvlucht gaan we met zijn allen naar mijn zus om daar een hapje te eten en wat bij te kletsen. Het zal toch weer een moeilijke dag worden. Wat de laatste tijd wel meer voorkomt. Ik mis haar nog elke dag verschrikkelijk, nog alle dagen spoken ontelbare vragen door mijn hoofd, waarom werd deze fantastische, lieve, zorgzame moeder van ons weg genomen. Ik denk dat iedereen wel zo'n vragen heeft na het overlijden van iemand waar je van houdt, een antwoord zullen we hier nooit op krijgen. Men zegt altijd dat er voor alles een reden is, maar bij het verlies van een dierbare kan ik me echt geen reden voorstellen over het waarom.

Achja, ik ga hier op houden met mijn geklaag en eens proberen in gang te schieten, hier een beetje poetsen zodat de poezepootjes weer verdwenen zijn.

Wens iedereen nog een fijne dinsdag, groetjes en tot.....?

Liefs xxx

09:53 Gepost door phoebe in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |